Akumulator

Współczesne pojazdy samochodowe wyposaża się przeważnie w aku­mulatory kwasowe, czyli ołowiowe. Natomiast akumulatory zasadowe, spotykane dotychczas bardzo rzadko w samochodach, ostatnio zaczynają szybko wypierać akumulatory kwasowe.Akumulator ołowiowy umożliwia odbiór energii elektrycz­nej stanowiącej równoważnik energii chemicznej powstającej przezdziałanie elektrolitu, czyli wodnego roztworu kwasu siarkowego (sym­bol chemiczny H2SO4) na ołów gąbczasty (Pb) w płycie ujemnej i dwu­tlenek ołowiu (Pb02) w płycie dodatniej. Innymi słowy, podczas pracyakumulatora masa płyt wiąże się z kwasem siarkowym (tworząc siar­czan ołowiu oraz wodę) i w rezultacie tych przemian otrzymuje się na biegunach elektrod (płyt) napięcie około 2 V w każdym ogniwie.Podczas ładowania akumulatora przepływający przez jego ogniwo prąd elektryczny powoduje rozpad siarczanu ołowiu (PbS04) i dopro­wadza masę w płytach do stanu pierwotnego, co umożliwia ponownewykorzystanie akumulatora jako źródła prądu. Działanie akumulatora polega więc na odwracalności przemian energii elektrycznej na energię chemiczną.Podczas wyładowania akumulatora tworzy się na płytach dodatnich i ujemnych siarczan ołowiu oraz zostaje wydzielona woda, a więc ciężar właściwy elektrolitu zmniejsza się. Odwrotnie, podczas ładowania aku­mulatora siarczan ołowiu ulega rozpadowi — w płytach dodatnich powstaje dwutlenek ołowiu, przy czym tworzy się kwas siarkowy i ciężar elektrolitu wzrasta. Dlatego też, jeśli stan techniczny akumulatora nie budzi zastrzeżeń, gęstość elektrolitu jest dość dokładnym mierni­kiem stanu naładowania akumulatora.Pomiar napięcia poszczególnych ogniw lub też na biegunach akumu­latora nie jest dostatecznym świadectwem jego naładowania. Każde bowiem ogniwo, choćby zupełnie wyładowane, wykazuje na biegunach napięcie ok. 2 V. Dlatego też pomiar napięcia akumulatora należy wy­konywać pod obciążeniem, czyli podczas poboru prądu, co zapewnia porównywalność wyników tylko w razie identycznych obciążeń akumu­latorów o podobnej pojemności.Każde ogniwo akumulatora składa się z zespołu płyt ujemnych i do­datnich, odizolowanych od siebie tzw. separatorami. W zesta­wie płyt tego samego znaku (np. dodatnich albo ujemnych) wszystkie płyty połączone są ze sobą mostkiem zaopatrzonym w czop biegunowy, na który zakłada się zacisk przewodu odprowadzającego i doprowadza­jącego prąd. Zestaw płyt ujemnych jest złożony z zestawem płyt do­datnich w zespół płyt ogniwa w taki sposób, że między każdymi dwoma sąsiednimi płytami ujemnymi znajduje się płyta dodatnia. Zespół płyt ogniwa jest umieszczony w naczyniu ebonitowym lub szklanym. Zależnie od napięcia znamionowego akumulator składa się z trzech lub sześciu ogniw. Akumulator ma zwykle ebonitową obudo­wę, której komory służą jako naczynia ogniw.Każde ogniwo jest zamknięte pokrywą z otworami na czopy bieguno­we zestawów płyt dodatnich i ujemnych, a także otworem służącym do napełniania i sprawdzania poziomu oraz stężenia elektrolitu, zamyka­nym za pomocą korka.Poszczególne ogniwa akumulatora połączone są szeregowo przy użyciu ołowianych mostków. Na czopach biegunowych krańcowych ogniw akumulatora nalutowane są stożkowe czopy biegunowe akumulatora (zbiorcze).Akumulatory kwasowe należą do najbardziej wrażliwych i jedno­cześnie najmniej trwałych urządzeń samochodów. Wszelkie, nawet naj­drobniejsze usterki w działaniu akumulatora kwasowego, powinny być natychmiast usuwane, ponieważ szybko przeradzają się w poważne niedomagania lub uszkodzenia, często uniemożliwiające już naprawę akumulatora.

Comments

comments