Czynności kontrolno-regulacyjne przy układzie kierowniczym

Obsługa układu kierowniczego polega na smarowaniu (napełnianie olejem kadłuba przekładni kierowniczej i uzupełnianie oleju, smarowa­nie połączeń przegubowych układu drążków), kontroli umocowania je­go elementów (kadłuba do ramy, kolumny kierowniczej, ramienia kie­rowniczego na wałku, korków w końcówkach drążków itp.) oraz spraw­dzaniu wielkości luzu koła kierownicy i regulacji zazębienia przekładni kierowniczej.Obsługa mechanizmu wspomagania układu kierowniczego (patrz punkt 3.5 4) polega na okresowym sprawdzaniu poziomu oleju w zbior­niczku, dolewaniu oleju w miarę potrzeby i okresowej jego wymianie oraz starannym sprawdzaniu szczelności wszystkich połączeń i regu­lacji poszczególnych elementów mechanizmu. W zakres obsługi wchodzi również kontrola naciągu paska napędu pompy urządzenia wspomaga­jącego i jego regulacja, sprawdzanie ciśnienia oleju na zaworach urzą­dzenia i odpowietrzanie w przypadkach zapowietrzenia mechanizmu.W mechanizmach pneumatycznych zasadniczą sprawą jest sprawdza­nie szczelności wszystkich połączeń przewodów powietrza, a ponadto dociąganie umocowań i smarowanie połączeń przegubowych. Należy również regulować luz tłoczyska rozdzielacza powietrza.Z uwagi na różnorodność rozwiązań konstrukcyjnych regulacja me­chanizmu kierowniczego każdego typu samochodu wyróżnia się pewny­mi właściwościami związanymi z jego konstrukcją. Stąd też przy regu­lacji układu kierowniczego zarówno jeśli chodzi o kolejność wykonywa­nych czynności, jak też i zalecanych wielkości (wskaźników) regula­cyjnych, należy posługiwać się odpowiednią instrukcją obsługi danego typu samochodu.Stan techniczny układu kierowniczego może być oceniany na podsta­wie luzu koła kierownicy (tzn. jałowy ruch obrotowy kierownicą, który nie powoduje jeszcze skrętu kół kierowanych) i siły przykładanej na jego obwodzie przy skręcaniu kół. Jest on na ogół zmienny i najmniej­szy podczas jazdy na wprost. Nadmierny luz koła kierownicy świadczy zazwyczaj o zużyciu części mechanizmu kierowniczego, a wzrost siły obwodowej o nieprawidłowej regulacji układu.Przed pomiarem luzu koła kierownicy należy uzupełnić ciśnienie w ogumieniu kół do zalecanej wartości i pojazd wprowadzić na stanowisko z kołami przednimi skierowanymi do jazdy na wprost. W celu uchwycenia początku skrętu kół można stosować czujniki. Czuj­nik powinien sygnalizować ruchy tego koła, które ma dłuższe połącze­nie z mechanizmem kierowniczym.Podczas przeglądu, po odłączeniu drążka podłużnego, nadmierny luz przekładni mechanizmu kierowniczego łatwo’ można wyczuć podczaswać nie tylko luzy wszystkich połączeń przegubowych, ale również luzy w przegubach elementów zawieszenia (wahaczy, drążków itp.).Luzy w ulożyskowaniu sworzni zwrotnic można określić przez poru­szanie kołem jezdnym. Do określania stanu technicznego elementów zwrotnicy stosuje się też przyrządy czujnikowe. Przyrząd taki zakłada się na belkę osi przedniej. Trzpień czujnika do­tyka dolnej części oporowej tarczy hamulca. Przyrząd umożliwia pomiar luzu osiowego sworznia zwrotnicy i promieniowego. Luz osiowy mierzy się szczelinomierzem wkładanym między głowicę przedniej osi i wspor­niki łożysk zwrotnicy. Reguluje się go podkładkami.Koła kierowane, szczególnie w samochodach osobowych, powinny być wyważone statycznie i dynamicznie.Niewyważenie kół przednich może być bowiem przyczyną nierówno­miernego zużywania się ogumienia oraz drgań w układzie kierowni­czym. Niewyważenie kół tylnych ma mniejsze znaczenie, szczególnie gdy samochód nie rozwija znacznych prędkości.W przypadku braku wyważarki, wyważenie można w znacznym stop­niu poprawić przez wyważenie statyczne kół bezpośrednio na samocho­dzie. W tym celu z piast przednich (nie napędzanych) dobrze jest usu­nąć smar, a piastę zamontować z możliwie małym naciągiem łożysk, żeby koło lekko się obracało. Po lekkim pokręceniu kołem i zatrzyma­niu się go (strona niewyważona na dole), wyważa się przez zakładanie ciężarków po przeciwnej stronie obwodu koła (u góry). Jeżeli niewy­ważenie przekracza dopuszczalną wartość 20 G na obwodzie, ciężarki wyważające należy w równej liczbie założyć po stronie wewnętrznej i zewnętrznej lżejszego miejsca obręczy koła. Prawidłowo wyważone statycznie koło w 85% przypadków okazuje się również wyważone dy­namicznie. Podany sposób wyważenia statycznego ma tę zaletę, że wyważeniu podlega koło z piastą i bębnem hamulcowym.Przebieg eksploatacyjny opon można znacznie przedłużyć przez troskliwe obchodzenie się z nimi w czasie użytkowania samochodu i właściwą konserwację w czasie, gdy pojazd nie jest używany.Podstawowe czynności obsługi technicznej ogumienia, które sprzy­jają przedłużeniu okresu użytkowania opon, można ograniczyć do na­stępujących punktów:utrzymywanie normalnego ciśnienia w dętkach opon,przestrzeganie prawidłowego ustawienia zbieżności kół przednich,równomierny rozkład ładunku w skrzyni ładunkowej.prawidłowe i umiejętne kierowanie pojazdem,utrzymywanie tarcz kół w czystości oraz prawidłowy sposób zakła­dania i zdejmowania opon,chronienie opon od szkodliwego wpływu materiałów smarnych i paliw oraz światła słonecznego,dopilnowanie we właściwym czasie przekładania kół lub opon na kołach ,— przeprowadzanie we właściwym czasie naprawy ogumienia,— prawidłowe i zgodne z przepisami przechowywanie (magazynowa­nie) ogumienia w czasie, gdy pojazd nie jest użytkowany. Jeżeli te warunki nie są przestrzegane, wówczas ogumienie ulega przedwczesnemu zużyciu.

Comments

comments