Rodzaje systemów obsługowo-naprawczych

W zależności od warunków eksploatacyjnych, a także warunków i wypo­sażenia danego zaplecza technicznego (zajezdni, stacji obsługi, warszta­tów specjalistycznych), są stosowane zwłaszcza w większych jednostkach transportowych, różne systemy obsługowo-naprawcze pojazdów samocho­dowych.Na czym polega system obsługowo-naprawczy, można wyjaśnić na przy­kładzie systemu „Cedus”, stosowanego podczas ostatniej wojny światowej. Otóż czynności (ce) dzienne (d) utrzymania (u) samochodu (s) polegały na rozłożeniu obsługi technicznej na poszczególne dni pełnego cyklu obsługo­wego trwającego 14 dni. Kalendarz obsługowy ustalał, jakie zabiegi obsłu­gowe obowiązują w danym dniu. System ten stosowany w wojsku, umożli­wiał łatwą kontrolę i gwarantował, że co 2 tygodnie wszystkie elementy pojazdu samochodowego były sprawdzane i obsługiwane. System „Cedus”, który powstał dla warunków wojennych, w których więk­szość czynności obsługowych wykonywać musieli sami kierowcy-żołnierze, umożliwał utrzymanie sprawności pojazdów samochodowych i zapewniał wymagany czas ich użytkowania.W warunkach pokojowych, gdy czynności obsługowo-naprawcze mogą i po­winny być wykonywane na odpowiednio wyposażonych stanowiskach, sys­tem obsługowo-naprawczy musiał się zmienić w kierunku specjalizacji i po­działu pracy między kierowcę, który w niektórych przypadkach nie wy­konuje już nawet tzw. obsługi codziennej, a stację obsługi. Obecnie zalecane przez fabryki systemy obsługowo-naprawcze są niekie­dy bardzo skomplikowane i powoli przechodzą ewolucję zmierzającą do uproszczeń. We wszystkich stosowanych systemach dąży się do podziału czynności obsługowych na grupy, aby możliwie wiele z nich mogło być wy­konywanych łącznie. W jednej grupie znajdują się na ogół czynności wy­konywane po określonym przebiegu pojazdu i po jednakowym okresie eksploatacji.Tak więc ustaliły się grupy czynności, które należy wykonywać codzien­nie, tj. po dziennym przebiegu pojazdu, oraz grupy takich czynności ob­sługowych, które wykonać należy po 3000, 5000, względnie 10 000 km prze­biegu pojazdu. W zależności od liczby grup, na które, poza obsługą codzien­ną, są podzielone czynności obsługowe, powstają systemy obsługowe dwu-lub wielostopniowe.W Polsce od wielu lat obowiązuje jednolity system planowo-zapobiegaw-czej obsługi technicznej i napraw uspołecznionych pojazdów samochodo­wych, ustalany zarządzeniami ministra komunikacji.Szybki rozwój motoryzacji w kraju, powstanie wielu dużych zakładów i przedsiębiorstw transportu samochodowego, przy ciągłym braku dosta­tecznej liczby kwalifikowanych kierowców i pracowników technicznych, powodowały w minionych latach konieczność tworzenia dosyć sztywnych norm regulujących eksploatację techniczną pojazdów samochodowych.Sprawy te reguluje minister komunikacji w drodze zarządzeń. Aktualnie obowiązujące w tym zakresie zarządzenia ministra komunikacji, w sprawie planowo-zapobiegawczej obsługi technicznej i naprawy pojazdów samo­chodowych i przyczep, zniosło m.in. dotychczasowy podział napraw na bieżące i główne, który przy zmienionym systemie finansowania nie jest konieczny.Zarządzenie ministra komunikacji stwarza dla użytkowników pojazdów samochodowych większą swobodę w ustalaniu zakresu napraw, eliminu­jąc w dużym stopniu wykonywanie napraw głównych całopojazdowych w przypadkach nie uzasadnionych równoczesnym zużyciem większości zes­połów pojazdu.Obecne systemy obsługowo-naprawcze przewidują wykonywanie w okre­ślonych okresach obsługi technicznej, a w miarę potrzeby napraw. Konie­czność wykonania napraw ustala się w wyniku kontroli stanu technicz­nego pojazdu przeprowadzonej w ramach obsługi technicznej lub w wyni­ku zgłoszenia awarii jakiegoś elementu pojazdu. Natomiast same obsługi techniczne powinny być wykonywane zgodnie z zaplanowanym harmono­gramem, bez względu na to, czy w danym pojeździe zostały stwierdzone jakiekolwiek usterki, czy też nie. Większe jednostki transportu samocho­dowego (PKS, Transbud) ustalają, na podstawie instrukcji fabrycznych, własne systemy obsługowo-naprawcze, zgodnie z obowiązującym ramowym systemem planowo-zapobiegawczym, w dostosowaniu do własnej techno­logii obsług technicznych i napraw bieżących, uwzględniającej odmienne warunki, w jakich pracują pojazdy wymienionych przykładowo jednostek transportowych.

Comments

comments