Układ hamulcowy

Zadanie hamulców uruchamianych przy użyciu dźwigni lub pedału polega na zmniejszaniu prędkości jazdy lub okresowym unierucha­mianiu samochodu. Prawidłowo działający hamulec powinien za­pewniać:— jednoczesność działania mechanizmów hamulcowych poszczególnychkół (przednich i tylnych); — możliwość szybkiego uzyskiwania pełnej siły hamowania mechanizmów hamulcowych wszystkich kół; — znaczną siłę hamowania na kołach kosztem umiarkowanego naciskuna pedał hamulca. Wymaganiom tym w różnej mierze odpowiadają rozmaite systemy hamulców: mechaniczne, hydrauliczne, pneumatyczne, elektryczne. O skuteczności hamowania decyduje ponadto stopieńzużycia opon, wysokość ciśnienia powietrza w ogumieniu, rodzaj na­wierzchni, obciążenie pojazdu, liczba kół hamowanych, szybkość reakcji kierowcy oraz warunki atmosferyczne (pogoda, pora roku).Każdy samochód w myśl obowiązujących przepisów powinien mieć co najmniej dwa niezależne układy hamulców (tzw. hamulec pomocni­czy, czyli ręczny oraz hamulec zasadniczy — nożny). Niektóre pojazdy wyposażone są w jeden tylko układ hamulcowy zaopatrzony w dwa niezależne układy uruchamiające — nożny i ręczny. Hamulec ręczny wykorzystuje się zasadniczo tylko w celu unieruchomienia pojazdu na postoju, a poza tym jedynie w przypadkach wyjątkowych, np. w razie uszkodzenia hamulca nożnego.Energia ruchu samochodu (kinetyczna) zależy od prędkości jazdy, cię­żaru własnego samochodu i jego ładunku. Zatem trudniej jest hamo­wać pojazd w pełni załadowany (a w szczególności z przyczepą) niż samochód bez ładunku. Ponadto na przedłużenie drogi hamowania wpływa niekorzystny stan nawierzchni (np. gołoledź lub droga glinia­sta). Opóźnienie ruchu pojazdu wynosi przeważnie 2,5 … 7 m/s2.Z punktu widzenia systematyki niedomagań i kontroli stanu tech­nicznego hamulców, układy hamulcowe można rozpatrywać jako dwa mechanizmy: mechanizm hamulcowy koła oraz układ uruchamiający ten mechanizm. We współczesnych pojazdach mechanizmy hamulcowe wykonywane są jako bębnowe lub tarczowe (np. FIAT 125P). Jako podstawowe zalety mechanizmów tarczowych w porównaniu z bębnowymi wymienić można korzystny rozkład nacisków na całej powierzchni okładzin ciernych, łatwość chłodzenia tarczy, mała skłon­ność tarczy do odkształcania się wskutek rozszerzalności cieplnej i na­cisku okładzin (bębny wskutek nagrzewania się i nacisku szczęk łatwo się odkształcają, co zmniejsza skuteczność hamowania), małe wymiary zewnętrzne i niewielki ciężar. Możliwości rozpowszechnienia się hamul­ców tarczowych ogranicza ich stosunkowo wysoka jeszcze cena.

Comments

comments