Układ zapłonowy

Mieszanka paliwa z powietrzem, sprężana w cylindrze silnika gaźnikowego, zapala się wskutek wyładowań elektrycznych między elektrodami świecy zapłonowej. Aby prąd w postaci iskry mógł przedostać sięprzez odstęp między elektrodami (w granicach 0,35 … 0,7 mm), konieczne jest doprowadzenie do świec wysokiego napięcia (14 000 … 18 000 Vlub nawet wyższego).Prąd wysokiego napięcia można otrzymac dwoma sposobami: przez przetworzenie prądu niskiego napięcia (6 lub 12 V) płynącego od aku­mulatora na prąd wysokiego napięcia (zapłon akumulatorowy lub bate­ryjny), albo przez wytworzenie od razu prądu wysokiego napięcia w urządzeniu zwanym iskrownikiem (magneto).Silniki o zapłonie iskrowym wyposaża się najczęściej w tak zwane akumulatorowe układy zapłonu mieszanki, w których źródłem energii elektrycznej jest akumulator zasilający instalację elektryczną samo­chodu. Typowy akumulatorowy układ zapłonu składa się z cewki zapłonowej (przetwarzającej niskie napięcie na wysokie), roz­dzielacza wysokiego napięcia, tworzącego wraz z przerywaczem prądu wspólny podzespół zwany rozdzielaczem zapłonu i świec zapłonowych.Rozdzielacz zapłonu (nazywany również aparatem zapłonowym) jest podzespołem, w którym znajdują się: przerywacz, kondensator, rozdzie­lacz wysokiego napięcia na świece zapłonowe oraz odśrodkowy i pod­ciśnieniowy regulatory wyprzedzenia zapłonu. Rozdzielacz, przery­wacz i regulator odśrodkowy napędzane są przez wał rozrządu silnika za pomocą przekładni zębatej. Dzięki odpowiedniej konstrukcji roz­dzielacza, w ściśle ustalony okresach czasu i według wymaganej ko­lejności zapłonu między elementami świec zapłonowych następuje wy­ładowanie elektryczne spowodowane krótkotrwałym dopływem prądu wysokiego napięcia.Zwykle stosuje się jedną cewkę zapłonową, natomiast liczba świec zapłonowych odpowiada liczbie cylindrów silnika. W niektórych samo­chodach (dwu- lub trzycylindrowych) stosuje się liczby cewek i przerywaczy równe liczbom cylindrów, przy czym oczywiście rozdzielacze są już zbędne.W ostatnim czasie coraz szersze praktyczne zastosowanie znajduje bardziej doskonały od akumulatorowego tranzystorowy układ zapłono­wy, wykorzystujący właściwości półprzewodników (np. ZIŁ 130/131). Układ ten obejmuje podobnie jak akumulatorowy cewkę zapłonową (ze zmienioną charakterystyką uzwojeń), zwykły przerywacz i rozdzielacz z regulatorami (bez kondensatora) oraz świece. Dodatkowo jest zasto­sowany tranzystorowy wzmacniacz składający się z półprzewodnikowe­go (germanowego) tranzystora i specjalnego transformatora.Nieprawidłowości w działaniu i usterki układów zapłonowych stano­wią grupę stosunkowo najczęstszych niedomagań samochodów.

Comments

comments