Urządzenia do badania stanu technicznego silnika

Analizator spalin. Skład zasysanej do cylindrów mieszanki paliwa z powietrzem oraz prawidłowość jej spalania w cylindrach bezbłędnie ocenić można jedynie na podstawie wyników badania produktów spa­lania. Do tego rodzaju pomiarów służą tzw. analizatory spalin. Analiza­tor chemiczny (np. analizator ORSATA), którego działanie polega na kolejnym pochłanianiu poszczególnych składników spalin, jest stosun­kowo dokładny, lecz jednocześnie dość kłopotliwy w użyciu jako przy­rząd raczej typu laboratoryjnego. Do celów diagnostyki samochodowej najczęściej stosuje się analizatory elektryczne. Działanie ta­kiego analizatora polega na pomiarze różnic w przewodności cieplnej spalin, zależnie od zawartości w nich dwutlenku węgla (CO2). Na pod­stawie zawartości CO2 w spalinach ocenia się prawidłowość przebiegu spalania. Im spalanie przebiega korzystniej, tym więcej CO2 zawierają spaliny.W analizatorze elektrycznym spaliny pobierane z rury wydechowej bezpośrednio do przyrządu przepływają przez rurkę kontrolną, w któ­rej mieści się jeden z oporników mostka WHEATSTONE. Drugi, tzw. wzorcowy, opornik mostka elektrycznego mieści się w szczelnie zamkniętej rurce wypełnionej powietrzem lub innym gazem i rozgrze­wa się do temperatury około 100°C podczas zasilania mostka prądemz akumulatora. Pozostałe dwa oporniki mostka kompensują wpływ oto­czenia i umożliwiają dokładny pomiar mimo różnic w przewodności elektrycznej opornika kontrolnego i wzorcowego, wynikających z róż­nic w stopniu rozgrzewania się opornika kontrolnego omywanego przezspaliny, odpowiednio do zawartości w nich CO2. Podziałówka analiza­tora jest zwykle wyskalowana w procentach CO2, co umożliwia bez­pośredni odczyt wyniku pomiaru.Dymomierz jest to przyrząd umożliwiający określenie sta­nu technicznego silnika wysokoprężnego i jego układu zasilania na podstawie stopnia dymienia silnika (zanieczyszczenie spalin sadzą i in­nymi niespalonymi resztkami substancji stałych).Przyrząd oparty jest na zasadzie działania fotoelementu *). Jeżeli przy nie pracującym silniku światło lampki przyrządu pada przez przezro­czyste powietrze na fotoelement, wywołuje w nim przepływ prądu o wartości Ii. Gdy silnik zacznie pracować, powietrze w dymomierzu zostaje zmieszane z gazami spalinowymi, a światło lampki padając przez nie na fotoelement powoduje przepływ prądu o niższej wartości h. Stopień dymienia silnika określa się ze wzoru.Ponieważ przyrząd wyskalowany jest zwykle w procentach dymie­nia, umożliwia to bezpośredni odczyt wyniku pomiaru. Silne dymienie oznacza nieprawidłową pracę układu zasilania, zużycie tłoków i cy­lindrów, nieszczelność zaworów, a także zbyt obfite smarowanie lub niewłaściwe jakościowo paliwo.Przyrząd do określania stanu technicznego silnika na podstawie stop­nia uchodzenia powietrza lub gazów spalinowych z cylindrów silnika. Sprężone powietrze doprowadzone zostaje przez za­wór, reduktor ciśnienia (redukcja do 2 kG/cm2) i kalibrowany otwór do komory spalania silnika (przez otwór na świecę). Spadek ciśnienia (uchodzenie powietrza) jest kontrolowane przez ciśnieniomierz. Podzia­lówka przyrządu wskazuje względne (w procentach) uchodzenie po­wietrzą w stosunku do cylindra maksymalnego, co umożliwia bezpo­średni odczyt. Jest ona przy tym wycechowana w zależności od stanu technicznego silnika (dobry, zadowalający, wymagający naprawy) i średnicy cylindrów.Stetoskop jest to przyrząd umożliwiający zlokalizowanie i słuchową ocenę stuków towarzyszących pracy silnika. Stetoskop znacznie ułatwia określanie powodów stukania i innych niepokojących odgłosów, lecz do wyciągania trafnych wniosków niezbędne jest sto­sunkowo duże doświadczenie praktyczne posługującego się takim przy­rządem. Najprostszy stetoskop składa się z drewnianej słuchawki i sworznia z miękkiej stali. Stetoskopy elektryczne nie znalazły szersze­go zastosowania.Ciśnieniomierz jest to zwykły manometr z nasadką, służący do po­miaru ciśnienia sprężania w cylindrach silnika. Podziałówka ciśnienio­mierza do silników gaźnikowych obejmuje zakres 0… 15 kG/cm2 i umożliwia pomiary z dokładnością do 0,1 kG/cm2. Do silni­ków wysokoprężnych stosuje się ciśnieniomierze o podziałówkach obej­mujących zakres 0 … 40 kG/cm2 lub 0 … 50 kG/cm2.Nasada ciśnieniomierza zaopatrzona jest często w kulkowy zawór zwrotny, zapewniający zatrzymanie się wskazówki manometru w po­zycji odpowiadającej szczytowej wysokości ciśnienia sprężania w danym cylindrze. Ciśnieniomierz bez zaworu zwrotnego ma dwie wskazówki, główną i pomocniczą, która zatrzymuje się w położeniu największego wychylenia głównej wskazówki. Końcówek ciśnieniomierza do silników gaźnikowych stanowi zwykle gumowy stożek, który dociska się ręką do obrzeża otworu w gnieździe świecy zapłonowej. Natomiast ciśnienio­mierz do silników wysokoprężnych ma specjalną końcówkę, którą wkrę­ca się w gniazdo wtryskiwacza.Podciśnieniomierz jest to manometr do pomiaru podciśnienia w rurze ssącej pracującego silnika. Podciśnienie w rurze ssącej stanowi bowiem dość miarodajny wskaźnik stanu technicznego silnika. Podciśnieniomierz wyposażony jest w przybory ułatwiające przyłącze­nie go do rury ssącej. Podciśnieniomierz stosuje się również do określa­nia podciśnienia ssania pomp paliwa. Podziałówka podciśnieniomierza obejmuje zwykle zakres podciśnienia od 0 do 525 mm Hg (słupa rtęci) lub od 0 do 0,6 kG/cm2. Podciśnieniomierze produkcji angielskiej są wy-skalowane w calach. Podziałówka podciśnieniomierza w celu ułatwienia odczytów jest zwykle odpowiednio zabarwiona. Najczęściej zakresy podciśnienia 0 … 250 mm Hg i 350 … 450 mm Hg oznacza się barwą czerwoną, a zakres 450… 525 mm Hg — zieloną. Na barwnych odcin­kach podziałówki znajdują się ponadto rozmaite napisy, np. w zakresie0 … 250 mm Hg — „późne otwarcie zaworu” albo „nieszczelność w ru­rze ssącej”, w zakresie 350 … 450 mm Hg — „późny zapłon”, a w za­kresie 450… 525 mm Hg „silnik normalny”. Podciśnieniomierz ma śrubę umożliwiającą sprowadzenie wskazówki do położenia zerowego.Przyrząd do sprawdzania przepustowości dysz gaźnika. Przepusto­wość dyszy określa zasadniczo jej średnica. Ponieważ jednakże średnica dyszy nie zawsze daje prawidłowe pojęcie o jej zdolności przepustowej (zmienny współczynnik przepływu), wykonuje się próbę na przepusto­wość, czyli pomiar ilości w cm3 wody, przeciekającej przez daną dyszę w ciągu jednej minuty pod ciśnieniem 1 m słupa wody i temperaturze pomiaru 20° C.Przyrządy do tego rodzaju pomiarów można podzielić na dwie podsta­wowe grupy:przyrządy do pomiarów bezwzględnych; przyrządy tego typu mierzą czas przepływu przez dyszę wzorcowej ilości wody (np. 100 cm3); wynik pomiaru — w sekundach;przyrządy do pomiarów względnych, określające przepustowość dy­szy metodami porównawczymi — wynik odczytuje się na odpowied­nio wyskalowanej podziałówce.Przyrządy do pomiarów względnych są najbardziej rozpowszechnione, przede wszystkim z uwagi na lekkość, małe wymiary i łatwość użycia. Przepustowość sprawdzanej dyszy określa się na podziałówce menzurki według poziomu wody. Dokładność wskazań przyrządu ± 1%.Przyrząd do sprawdzania szczelności zaworu iglicowego. Nieszczel­ność zaworu iglicowego jest jedną z przyczyn zbyt wysokiego poziomupaliwa w komorze pływakowej gaźnika i nadmiernego zużycia paliwa przez silnik (wskutek przelewania się w gaźniku). Przyrządy służące do tego celu są w zasadzie oparte na pomiarze szybkości zaniku podciśnienia wytworzonego przez przyrząd (zwykle 250 mm słupa wody) albo też na obserwacji przecieków przez zamknięty zawór wskutek określonej różnicy ciśnień, np. 1 m słupa wody.Przyrząd do sprawdzania gaźników umożliwia sprawdzenie szczelności gaźnika (połączenia, korki i inne zaślepki) oraz wyzna­czenie poziomu paliwa w gaźniku. Paliwo ze zbiorniczka przyrządu przepływa pod ciśnieniem wytwarzanym przez pompę powietrza do komory pływakowej. Wytwarzane w zbiorniku ciśnienie (odpowiada­jące ciśnieniu tłoczenia pompy paliwa) kontrolowane jest manometrem rurkowym. Poziom paliwa w komorze pływakowej sprawdza się na po­działówce.Do niektórych typów gaźników budowane są specjalne przyrządy do pomiaru poziomu paliwa w gaźniku, bez zdejmowania go z silnika.Przyrząd do sprawdzania działania pompy paliwa umożliwia określe­nie wydajności pompy i ciśnienia tłoczenia. Spotyka się za­równo przyrządy ręczne, umożliwiające sprawdzenie działania pompy bez zdejmowania jej z silnika, jak i przyrządy do badania pomp zdję­tych z silnika. Badaną pompę mocuje się na wsporniku przyrządu, pod którym znajduje się rolka z dźwignią napędzającą pompę. Przyrząd wy­posażony jest we własny zbiorniczek paliwa, przewody i zawory.Przyrząd do sprawdzania wtryskiwaczy jest to wysoko­ciśnieniowa pompa ręczna zaopatrzona w manometr i uchwyt do moco­wania wtryskiwacza. Przyrząd umożliwia dokładną obserwację kształtu stożka rozpylanego paliwa oraz kontrolę ciśnienia wtryskiwania. Do­datkowe wyposażenie przyrządu stanowi zbiornik, w którym gromadzisię rozpylane paliwo oraz specjalny ekran do sprawdzania działania rozpylaczy wielootworowych.Stanowisko do badania pomp wtryskowych. Stanowiska takie bywają różnych typów i marek i mają różny zakres zastosowania (odnośnie licz­by sekcji pompy). Umożliwia ono kontrolę działania pompy wtryskowej i wtryskiwaczy, wybudowanych z silnika oraz ich regulację. Stanowi­sko ma przeważnie własny napęd elektryczny lub rzadziej ręczny. Urządzenia stanowiska umożliwiają pomiar i regu­lację dawkowania poszczególnych sekcji tłoczących pompy wtryskowej, początku i końca tłoczenia poszczególnych sekcji, ustawienie i kontrolęregulatora prędkości obrotowej. Ponadto możliwy jest pomiar ciśnie­nia tłoczenia pompy zasilającej oraz jej wydajności i kontrola prawidło­wości rozpylania paliwa przez wtryskiwacze.

Comments

comments