Warsztat blacharsko-spawalniczy

W stacji obsługi nie spawa się dużych części, jak np. kadłuba i głowicy silnika, obudowy skrzynki biegów, obudowy przekładni głównej. Do spa­wania dużych części potrzebne są specjalne urządzenia spawalnicze i ma­szyny do obróbki po spawaniu. Z wyjątkiem ramy oraz wsporników pod­wozia i skrzyni ładunkowej, spawanie w stacji obsługi ograniczone jest do cienkich blach.Czynności blacharskie i spawalnicze w stacji obsługi wykonywane są w je­dnym warsztacie. Gdy blacharz jest równocześnie spawaczem praca w war­sztacie przebiega o wiele sprawniej.Podział na prace blacharskie, blacharsko-spawalnicze i spawalnicze określa się na podstawie opracowania technologicznego.W każdej stacji obsługi, w której usuwa się uszkodzenia kabiny kierowcy i podwozia, należy stosować dwa rodzaje spawania, a mianowicie gazowe i elektryczne. Niektóre z tych prac wykonuje się na samochodach znaj­dujących się na stanowiskach obsługowo-naprawczych, a niektóre w war­sztacie blacharsko-spawalniczym, po zdemontowaniu z pojazdu samocho-dowego uszkodzonych części. Część pracowników jest wtedy zatrudniona przy samochodach, a pozostali w warsztacie.Są trzy warianty wykonywania prac blacharsko-spawalniczych przy jed­nakowym wyposażeniu i takiej samej liczbie pracowników, lecz w pomie­szczeniach różnej wielkości, zależnie od wymiarów naprawianych przed­miotów.W wariancie pierwszym wykonuje się w warsztacie tylko naprawy przed­miotów niedużych, jak chłodnice, błotniki, drzwi kabiny kierowcy (rys. 11.48).W wariancie drugim można naprawiać także całe kabiny kierowcy (rys. 11.49).W wariancie trzecim w warsztacie można wykonywać pracę przy całym sa­mochodzie (rys. 11.50).Urządzenie do przemywania układu chłodzenia pokazano na rysunku 11.51, a narzędzia blacharskie na rysunku 11.52.Wykaz wyposażenia warsztatu blacharsko-spawalniczego zawiera tablica 11.7.

Comments

comments